Boda boda

Het meest gebruikte vervoermiddel in Oeganda is de boda boda: de brommer.
Waarschijnlijk is de boda boda ook het vervoermiddel waar het meest voor gewaarschuwd wordt: Pas op!, gevaarlijk. Geen gebruik van maken is dan ook het advies van Counterpart Travel. En dat nemen we ons heilig voor, ook omdat Herma door een val in het begin nog last heeft van haar rug.

- Maar als je camera kapot gaat en je moet voor reparatie naar Kampala waar je krijgt te horen dat jouw reparateur alleen per boda boda te bereiken is? Wat doe je dan?
- Maar als je op verzoek van de inspecteur van het speciaal onderwijs mee gaat naar een blindenschool en dan blijkt dat het laatste stuk om bij de school te komen alleen per boda boda afgelegd kan worden? Wat doe je dan?
- Maar als je in het weekend de watervallen in de Nijl wil zien en daar kun je alleen maar met de boda boda komen. Wat doe je dan?

Sputteren, sputteren en nog eens tegensputteren. Vervolgens waag je noodgedwongen de stap. Meteen in het diepe: elk op een boda boda in het drukke verkeer van Kampala. Om elkaar vervolgens direct uit het oog te verliezen. We worden elk naar een ander adres gebracht. Leo heeft geen mobieltje en een van de bestuurders ook niet. Gevolg is dat we tevergeefs op elkaar wachten. Teruggaan naar het beginpunt blijkt uiteindelijk de oplossing. Daar wacht ons dus meteen de volgende rit.
Het moet gezegd, de boda boda loodst je handig door het verkeer. Maar de boda boda heeft ook nadelen merken we tijdens een ritje naar de Nijl. De af te leggen weg is rood en stoffig. En dat zijn wij ook na het ritje. Rood haar, rood gezicht, rode kleren. Op de terugweg worden we nog getrakteerd op een hoosbui.

Op bezoek in Kampala bij dochter Stephanie horen we dat haar studiegenoot een ongeluk met de boda boda heeft gehad en kunnen we een knie met alle kleuren van de regenboog bewonderen. Leve de boda boda!

Geen reakties op “Boda boda”

Geef een reaktie