With God all are possible and Jesus cares.

Op een avondje krijgen we onze plaatselijke contactpersoon Charles op bezoek en praten hem bij over onze activiteiten. We vertellen ook dat we in het Besanyan Childrens home and orphanage, waar we onderdak hebben, verschillende keren tevergeefs handvaardigheidsactiviteiten hebben willen doen. Op afgesproken tijdstippen was niemand aanwezig. Charles denkt dat de directeur schroom heeft ons te storen in onze bezigheden. Nergens voor nodig is onze reactie.

Charles weg en na een kwartiertje, knock, knock daar staat de directeur voor de deur. Dat moet toeval zijn….! Hij vraagt hoe het gaat op de Bishop Westschool. We vertellen over het mooie ei dat door ons gelegd is, maar wat men niet wilde consumeren. Verzuchting bij de directeur. Hij had het plan maar wat graag geadopteerd. En dan horen we tot onze verbazing en verrassing grote problemen.

De stichter en donor van het childrens home en weeshuis is een tijd terug uit het gehele project gestapt en daarmee is ook de geldbron opgedroogd. Buiten Mukono heeft het tehuis nog een groot stuk grond waar voedsel wordt verbouwd. Maar de beheerder kan niet langer betaald worden en is enige tijd geleden gestopt met zijn werkzaamheden. De jongens van het weeshuis helpen nu op zaterdag. Daarmee kan niet voorkomen worden dat een groot deel van de grond overwoekerd wordt door onkruid. Er komt nu niet meer voldoende voedsel binnen, het jaar rond. De directeur, tevens pastor, ontvangt al geen salaris meer. Gelukkig heeft zijn vrouw een baan in de bibliotheek van de naburige universiteit. Er is ruimte om meer wezen op te vangen, maar dat kan alleen als men geld meeneemt, ongeveer 10 euro per maand. We spreken af dat we de volgende dag om 8 uur mee gaan naar de landerijen om ons een beeld te vormen.

Haast onOegandaees staat iedereen om acht uur klaar. Met een busje van het tehuis zullen we naar het land gebracht worden. De bus moet echter eerst nog even aangeduwd worden.
Mankracht genoeg, maar niet om dit busje aan de praat te krijgen. We staan boven op een heuvel. Het busje de heuvel afduwen is de remedie en op de lange weg naar beneden zal de motor wel aanslaan. De directeur neemt plaats achter het stuur. Het busje rolt van de heuvel.
Aan het slippen van de wielen merken we dat er startpogingen worden ondernomen. Dan gaat het busje de bocht om en verdwijnt uit het zicht. Om niet meer terug te komen.
Gezamenlijk besluiten we naar beneden te lopen. Halverwege zien we het busje. Beland in een droge greppel.

Gek is dat, maar nu valt ons pas het opschrift op het bus je op: With God all are possible”.

Mankracht genoeg om een bus uit de greppel te krijgen, maar dit busje niet. De directeur chartert een bod boda en vertrekt om een busje met open laadbak op te halen. Die komt uiteindelijk, niet om het busje uit de greppel te halen. Dat is van later zorg. We moeten naar het land. En ook hier valt ons ineens het opschrift op de auto op: “Jesus cares”.
We komen dan ook zonder verder problemen bij het land van het weeshuis aan.
Dat blijkt enkele hectaren groot te zijn. De ligging is schitterend. De jongens beginnen cassavewortels op te graven, voedsel voor de komende week.

De directeur laat zien wat er verbouwd wordt o.a. boontjes. De groei zit er niet echt in. Te weinig water. Eigenlijk zou een irrigatiesysteem aangelegd moeten worden. Niet aan denken, veel te duur. Waar wel aan gedacht kan worden is het omploegen van ongeveer 1 hectare grond met onkruid. Kosten volgens de directeur 40 euro. Het salaris van de beheerder vinden we fors als we dat afzetten tegen het salaris van een leerkracht, 80 tegen 32 euro. De directeur brengt in dat hij met deze man wel het hele jaar door voldoende voedsel binnenkreeg, wat nu niet meer het geval is. Maar hij denkt dat het mogelijk moet zijn ook iemand te vinden met de nodige kennis tegen een maandsalaris van 60 euro.
Bij het land hoort ook nog een prima gebouw met vier grote ruimtes. Hier zouden heel goed kippen gehouden kunnen worden. Jammer, jammer, dat zoveel grond nu niet benut wordt.
Het zet ons aan het denken. Tegen tien uur vertrekken. We worden naar de Good Samaritan Integrated Disabled Primary School (Wat een mondvol. Vanaf nu spreken we over de Good Samaritan of GS) gebracht waar we om tien uur een afspraak hebben met enkele directeuren.

Geen reakties op “With God all are possible and Jesus cares.”

Geef een reaktie